Het leven van een steward – Jackie Vanderheere

Een steward is normaliter een neutraal persoon, die wel voorkeuren heeft voor een bepaalde ploeg, in mijn geval Club Brugge maar toch steeds, vooral in mijn geval als steward bij de bezoekers, een zekere neutraliteit behoudt. Dit is niet altijd even makkelijk en evident. We proberen dan ook altijd de bezoekende supporters zo veel mogelijk in hun eigen taal te woord te staan, vriendelijk en geduldig te zijn en vooral kalm te blijven. Uiteraard zijn er grenzen en de alcohol kan de braafste mens in een ‘smeerlapke’ veranderen, maar we proberen begripvol te zijn. Wij zijn tenslotte een buffer tussen supporter en politie. Als we het kunnen oplossen zonder politionele interventie dan gaan we dat zeker doen.

Vaak is er ook een algemeen verspreid beeld en misverstand van de steward waar hij van buitenaf aanzien wordt als iemand die gratis naar de voetbal komt kijken en er dan nog een vergoeding voor krijgt. Niets is minder waar. Van alle matchen waar ikzelf als steward aanwezig was, heb ik zeker meer dan de helft van de matchen niet eens 1 minuut kunnen kijken. Er is altijd bewaking en toezicht nodig, hetzij in de tribune, hetzij op het veld, hetzij in de spreiding. Het is vanzelfsprekend dat we even naar de wedstrijd kunnen kijken gedurende een paar minuten. Als ik dienst doe op een stoel om de supporters in het oog te houden en ik zit achter de doellijn, niet achter het doel, dan zet ik mijn stoel schuin, zodat ik af en toe kan zien waar de bal naar toe gaat. Je zou maar onverwacht een bal aan honderd per uur, onverwachts op je achterhoofd krijgen. Dan lig je gegarandeerd zelf in de tribune met een whiplash of andere letsels.

Als vrijwilliger met een zekere verantwoordelijkheid, vraag je enkel een klein beetje respect. Je wil zeker niet de boeman zijn, de dwarsligger. Niemand is perfect en ik ben de laatste om dat te beweren, maar respect en het navolgen van de reglementen en de wet is een elementaire zelfdiscipline die je jezelf moet opleggen als supporter.

En ja ik ben supporter van Blauw-Zwart. Ik herinner me dat we op zondagnamiddag verschillende keren met de fiets vanuit Roeselare naar de Klokke vertrokken. Later veel verplaatsingen meegemaakt, naar Rome, Ipswich en Hamburg geweest in dat glorierijke Clubjaar. Abonnement gedurende vele jaren in de West. Ondertussen was mijn vrouw steward geworden. Toen ik met pensioen ging zijn we samen steward geworden. Ondertussen is mijn vrouw overleden en blijf ik mijn collega’s steward trouw en blijf ik steward in hart en nieren, zolang mijn lichamelijke toestand dit toelaat. Ik hou van Club en heb er veel voor over. Als stewards zijn wij twee en een half uur voor de match al van dienst en ongeveer een uur na de match nog steeds.  Afhankelijk van het scorebord, de toestand en de stemming van de supporters kunnen we ook weer naar huis vertrekken.

Kijk het is eenvoudig hoor: voetbal is een ‘spelleke’ waar ontzettend veel geld mee gemoeid is, maar ten langen leste nog steeds een spel, en dat vergeten velen.  Doe zeker geen zaken die je ook thuis niet zou doen en dan kunnen wij, stewards, optimaal voor jullie veiligheid zorgen. En dat zullen we steeds blijven doen indien we van de supporter het nodige respect mogen ontvangen, wat in onze huidige samenleving soms héél ver te zoeken is.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *